Moje miejsce / Моє місце

dscf0803

Są takie miejsca, do których lubimy wracać. Niektóre z nich są bliskie sercu z powodu pięknych wspomnień, inne zaś zapadły w pamięć z niewiadomych powodów. Mam sporo takich miejsc – jedne z nich są w Gdańsku, inne w innych miastach Polski, Ukrainy i w innych krajach Europy. Lubię wracać do tych miejsc, bo są moją oazą. Dziś chcę Ci opowiedzieć o miejscu, które jest bliskie mojemu sercu w moim rodzinnym mieście.

Moje rodzinne miasto znajduje się na Ukrainie w obwodzie Lwowskim. Miasto nazywa się Borysław. W Borysławiu chodziłam do szkoły podstawowej i gimnazjum, tu nauczyłam się języka polskiego, tańca, śpiewu i wiele wiele innych rzeczy. W Borysławiu bywam bardzo rzadko, ale każdy taki pobyt, wnosi w moje życie powiew świeżego powietrza.

dscf0807

Moim ulubionym miejscem do którego z przyjemnością wracam jest park miejski.

Czemu lubię do niego wracać? – Ponieważ mam z nim sporo miłych wspomnień z czasów szkoły, ponieważ jest tam mnóstwo pięknych ptaków, które wcale nie uciekają na widok ludzi, czarnych wiewiórek, które ze sobą się bawią i ślicznych dzikich kwiatów.

dscf0844

Może nie każdy widzi w nim tyle piękna co ja, bo oprócz wspomnianych przeze mnie zalet są oczywiście i wady tego miejsca. Kiedyś miejski park tętnił życiem – w każdą niedzielę całe rodziny zbierały się w tym miejscu, żeby zaczerpnąć trochę rozrywki. Było tu trochę huśtawek dla dzieci, kawiarnia pod gołym niebem, można było usiąść na ławeczce lub trawniku i miło spędzić czas. Była też scena letnia, gdzie były występy i konkursy. Dziś wszystkie wspomniane przez ze mnie atrakcje są przeszłością. Huśtawki nie działają, kawiarnie wiele lat temu zamknęli, scena letnia została zniszczona przez wandali. Z przykrością patrzę na te zmiany, ale dla mnie największą atrakcją w moim parku są wspomnienia. Za każdym razem, kiedy tu wracam czuję jakbym znów wróciła do czasów dzieciństwa – widzę ścieżkę, którą codziennie chodziłam do szkoły, ławeczkę na której spędziłam mnóstwo godzin z koleżankami, scenę na której tańczyłam, czy huśtawkę do której zawsze były wielkie kolejki starszaków. Za każdym razem spacerując moim parkiem przypominam sobie miłe chwile i na sercu czuję radość.

dscf0823

Dziś w parku można spotkać moje koleżanki ze szkoły  z wózkami, bądź starsze panie łuskające ziarna słonecznika na ławce. Dzisiejsza młodzież z Borysławia spotyka się w nowych knajpach w centrum miasta, młodzież z 90 tych zaś spędzała większość czasu w parku. W parku świętowaliśmy rozpoczęcie i zakończenie roku, wagarowaliśmy, randkowaliśmy, spotykaliśmy się po szkole. Ciekawe czy wszystkim moim znajomym ze szkoły park przywołuje tyle miłych wspomnień co mi.

dscf0839

Tym razem mój park przywitał mnie zapachem wiosny, zielonymi liśćmi, pięknymi kwiatami i śpiewem ptaków – nic piękniejszego nie mogłabym sobie wymyślić.

Gdzie znajduje się miejsce w którym czujesz wewnętrzną radość?

Opowiedz mi!

dscf0831

 

В кожного є своє місце, до якого його тягне і до якого він охоче повертається. В мене багато таких місць. Одні з них мені дорогі, через спогади, а інші сама не знаю чому. Я люблю декілька місць в Гданську, але також в мене є улюбленні місця в інших містах Польщі, України і інших країнах Европи. Всі ці місця поєднує одне — я їх називаю своєю оазою. Ці місця дають мені енергію, щастя і освіжають погляд на життя.

dscf0832

Сьогодні я розкажу Тобі про мою оазу в моєму рідному місті. Моє родинне місто — Борислав, що на Львівщині. В Бориславі я навчалася в школі, тут я навчилась танцювати, співати і саме тут я навчилась польської мови. В Бориславі я буваю дуже рідко, але кожен мій приїзд сюди є як подих свіжого повітря.

dscf0806

Моє улюблене місце в Бориславі — це парк. Чому саме парк? – Тому що тут гарна природа, співають пташки, бігають білочки, цвітуть квіти.

dscf0845

Можливо не кожен в цьому парку бачить стільки позитиву, як я. Колись в ньому було на багато краще — кожної неділі тут збиралися цілими сімями, щоб розважитись. Тут було багато качель, кафе, можна було подивитись концерт в літньому театрі, сісти на лавочці або на траві і просто насолоджуватись вихідними. Зараз більшість качель не працює, кафе закрили, літній театр рознесли якісь бандити. Мені сумно це бачити, але для мене в цьому парку найбільш важливі є приємні спогади. Кожного разу, коли я сюди приходжу я якби знову повернулась в дитинство — ось моя стежинка, яка вела мене до школи, а ось тут лавочка на якій я просиділа стільки часу з подругами, а тут сцена, на якій я виступала, качеля, до якої завжди була величезна черга старшокласників. Пройдусь моїм парком і відчуваю дитячу радість і спокій.

dscf0812

В парку сьогодні можна зустріти моїх подруг з дітьми або ж бабусь, які їдять насіння на лавочці. Молодь тепер сидить в барах в центрі. В 90-тих молодь майже весь час проводила в парку. Тут ми святкували перший і останній дзвінок, тут прогулювали уроки, ходили на побачення, сиділи після уроків. Цікаво, чи у всіх моїх друзів зі школи є стільки ж гарних спогадів пов’язаних з парком.

dscf0808

Цього разу мій парк привітав мене запахом весни, співом пташок і першими весняними квіточками — гарнішого привітання я собі і не уявляла.

В якому місці Ти відчуваєш радість?

Розкажи!

dscf0841

dscf0824

You may also like

2 komentarze

  1. No i te nieduże pompy do ropy, mała Arabia Saudyjska;-)

    Ciekawostka: to Borysław jest miejscem gdzie rozpoczęło się wydobywanie ropy na świecie, to w rejonie Lwowa Łukasiewicz wynalazł lampę naftową .

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *